Pozornie książka ukazuje kilka biografii – ludzi pokolenia stanu wojennego, urodzonych na początku lat 60. Opowiada o codzienności gierkowskiej, życiu podziemnym, emigracji, kapitalistycznej stabilizacji.
Jednak główny nurt powieści płynie poza oficjalną i nieoficjalną historią. Iwasiów nie ma złudzeń: wie doskonale, że życie ukrywa się w stłumionych emocjach, skrywanej rozpaczy, w przerwach między atakami śmierci. I wie, że literatura nie może nikogo pocieszyć. Ku słońcu to książka, która swą mądrą skromnością dystansuje wiele fałszywych fajerwerków w polskiej literaturze. – Michał P. Markowski
Proza Ingi Iwasiów jest gęsta jak krew, która przenosi energię przeszłości w przyszłość. – Roman Kurkiewicz Pozornie książka ukazuje kilka biografii – ludzi pokolenia stanu wojennego, urodzonych na początku lat 60. Opowiada o codzienności gierkowskiej, życiu podziemnym, emigracji, kapitalistycznej stabilizacji.
Jednak główny nurt powieści płynie poza oficjalną i nieoficjalną historią. Iwasiów nie ma złudzeń: wie doskonale, że życie ukrywa się w stłumionych emocjach, skrywanej rozpaczy, w przerwach między atakami śmierci. I wie, że literatura nie może nikogo pocieszyć. Ku słońcu to książka, która swą mądrą skromnością dystansuje wiele fałszywych fajerwerków w polskiej literaturze. – Michał P. Markowski
Proza Ingi Iwasiów jest gęsta jak krew, która przenosi energię przeszłości w przyszłość. – Roman Kurkiewicz
Jednak główny nurt powieści płynie poza oficjalną i nieoficjalną historią. Iwasiów nie ma złudzeń: wie doskonale, że życie ukrywa się w stłumionych emocjach, skrywanej rozpaczy, w przerwach między atakami śmierci. I wie, że literatura nie może nikogo pocieszyć. Ku słońcu to książka, która swą mądrą skromnością dystansuje wiele fałszywych fajerwerków w polskiej literaturze. – Michał P. Markowski
Proza Ingi Iwasiów jest gęsta jak krew, która przenosi energię przeszłości w przyszłość. – Roman Kurkiewicz Pozornie książka ukazuje kilka biografii – ludzi pokolenia stanu wojennego, urodzonych na początku lat 60. Opowiada o codzienności gierkowskiej, życiu podziemnym, emigracji, kapitalistycznej stabilizacji.
Jednak główny nurt powieści płynie poza oficjalną i nieoficjalną historią. Iwasiów nie ma złudzeń: wie doskonale, że życie ukrywa się w stłumionych emocjach, skrywanej rozpaczy, w przerwach między atakami śmierci. I wie, że literatura nie może nikogo pocieszyć. Ku słońcu to książka, która swą mądrą skromnością dystansuje wiele fałszywych fajerwerków w polskiej literaturze. – Michał P. Markowski
Proza Ingi Iwasiów jest gęsta jak krew, która przenosi energię przeszłości w przyszłość. – Roman Kurkiewicz
KSIĄŻKA W STANIE IDEALNYM

Ostatnia Granica
Obraz Pies
Rozdrabniacz ze stali nierdzewnej KingHoff
Talerz niebieski kwadratowy 22 cm
Prostokątna mata do zlewu - owoce





